De wereld neem je in eerste instantie waar via je zintuigen. Indrukken komen binnen via je ogen, je oren, je neus, je mond en je huid. Deze indrukken ervaar je als prettig of niet zo prettig. Zo voelt het in je lijf. Vervolgens geef je er woorden aan en dan worden het emoties. Vriendschappen zijn een bron van emoties. Niet altijd even prettig, maar de focus in dit boek is op de mooie gevoelens van jullie vriendschap. Zet die emoties op papier en je hebt een boodschap vanuit het hart.

Hoe ziet jullie vriendschap eruit? Hoe proeft het? Hoe ruikt het? Hoe klinkt het? Hoe voelt het? Gebruik je zintuigen om uitdrukking te geven aan de gevoelens die je voor deze persoon hebt. Beschrijf jullie vriendschap in het algemeen, of licht er een kwaliteit uit die je deze vriendschap voor jou bijzonder maakt.

‘Onze vriendschap klinkt als…’
’Jouw vrijgevigheid ruikt naar…’
’Samen wandelen voelt als…’

Beschrijf die gevoelens in rijke beeldtaal en je hebt pure poëzie. Moet het rijmen? Ik dacht het niet! Wat gebeurd er namelijk als je er een Sinterklaas gedichtje van gaat maken: je hoofd gaat weer de boventoon voeren.

‘Onze vriendschap klinkt als kabbelend water in een zonnig beekdal’ Heel mooi. En wat rijmt er op ‘beekdal’? Heelal, meerval, bovenal, toerental, op het bal. Dus ‘onze vriendschap smaakt naar geroosterde meerval’? Alsjeblieft niet. Toegegeven, met wat sterren in het heelal kan ik best een diep spirituele context geven aan wat ik voor mijn vrienden voel. Het punt is echter dat het al snel een trucje wordt. En wat je met dit gedicht wilt, is je authentieke gevoelens spuien. Dat rijmt misschien niet, maar het spoort wel.

Mag het überhaupt wel rijmen? Natuurlijk. Als het toevallig zo uitkomt, dan zullen de klanken in je gevoelens best kunnen rijmen. Hou gewoon voor ogen dat je doel is om je gevoelens te verwoorden. Dan zie je vervolgens wel wat er op papier gebeurt.

»» Als woorden niet toereikend zijn