Er gebeuren soms raadselachtige dingen met mensen die een nieuw hart krijgen. Ze houden bijvoorbeeld ineens van ander eten of van andere muziek. Vegetariërs die van biefstuk beginnen te watertanden. Liefhebbers van Mozart en Chopin die CD’s van Guns ’n Roses aanschaffen en een onweerstaanbare drang tot headbangen voelen. Er is zelfs ooit een moordzaak opgelost, omdat het meisje wat het hart van het slachtoffer kreeg, zich ‘herinnerde’ hoe en door wie deze omgebracht was.

Hartchirurgen hebben zich lang afgevraagd hoe het komt dat een hart na transplantatie weer spontaan begint met kloppen. Na de transplantatie zijn het nieuwe hart en de hersenen van het lichaam namelijk alleen door bloedvaten verbonden. De zenuwbanen kunnen niet aan elkaar vastgenaaid worden. En toch heeft het hart geen connectie met de hersenen nodig om door te kunnen gaan met kloppen. Nu vermoedt men dat het hartbrein hier een rol in speelt.

Wist jij dat je hart een eigen brein heeft? Ik niet, althans, tot voor kort. Ik heb altijd gedacht dat mijn hoofd mijn lijf en mijn hart aanstuurde. Dat mijn hersenen de dienst uitmaakten.

In 2000 volgde ik een lezing van Danah Zohar, een natuurkundige die populair wetenschappelijke boeken heeft geschreven over kwantum fysica in ons dagelijkse leven. Van haar is het boek ‘S.Q. – spirituele intelligentie’ en dat was ook het onderwerp van haar lezing. En zij vertelde tot mijn stomme verbazing dat je hoofd niet het enige gebied is waar zich hersencellen bevinden. Maar dat je hart ook over een eigen brein beschikt van zo’n 40.000 neuronen.

»» Vele breinen maken de mens