Terug naar je hart. Deze slaat dus vooral op hol onder invloed van emoties. Het zien van je geliefde doet je hart sneller slaan, bij angst klopt het hart je in de keel. Zowel je hoofd als je lichaam reageren onmiddellijk op je hart. Omgekeerd wordt je hart rustig en ‘blij’ wanneer je een prettig gevoel ervaart of een goede herinnering ophaalt. Je lichaam ontspant en je kunt weer helder denken.

Dat is fijn om te weten, maar wat kan je ermee? Emoties overvallen je meestal, daar heb je dan geen controle over. Toch wel. Het eerste wat je moet leren, is je bewust te worden van het feit dat je overvallen bent. Bijna iedereen kent het gevoel, dat onder wat voor omstandigheden ook er een reportertje op je schouder staat. Terwijl jij staat te tieren en te razen en te grienen, doet deze genadeloos verslag van wat er precies gebeurt.

Dat reportertje kan je redden. Zodra je merkt dat hij er ook bij is, kun je namelijk twee dingen doen: negeren en door tieren – wat soms best heel lekker kan zijn. Of een time-out nemen. Dat wil zeggen dat je je even terugtrekt uit de situatie en de tijd neemt om je denken en je gevoelens weer op orde te krijgen.

Ouders van peuterpubers begrijpen precies wat ik hiermee bedoel. Met een tweejarige peuter die zich heeft opgefokt tot een driftaanval, valt geen land te bezeilen. Ermee praten heeft geen zin, terugschreeuwen evenmin. Die geef je dus een time-out. Je zet je peuter in de gang om uit te razen en als de driftbui over is, dan praat je met hem (of haar).

Het tweede dat je moet leren is om je emoties om te buigen. Daarbij richt je je aandacht volledig op je hart. Hierdoor zul je je veel sneller weer goed voelen, dan wanneer je je richt op je hoofd of op je lijf. (Hoe je dit kunt doen staat beschreven in het volgende hoofdstuk.)

»» De genezende kracht van het coherente hart