tot woorden van liefde en wijsheid uit je hart!

Je boek moet nu gevuld gaan worden met hartverwarmende boodschappen. En het zou natuurlijk fijn zijn als je vrienden spontaan bij je aanbellen met de mededeling dat ze zo’n bericht voor je hebben, maar over het algemeen zijn ze er zich niet van bewust dat je precies hierop zit te wachten. Je zult er dus om moeten vragen.

Durf jij iets voor jezelf te vragen?
Zoals ik al eerder heb opgemerkt, kan vragen best eng zijn. Understatement. Vragen kan doodeng zijn. Met name het vragen om iets voor jezelf. Ik durfde heel lang nooit om iets te vragen. Ging van te voren invullen dat anderen mijn vraag natuurlijk ‘lastig’ zouden vinden. Dat ze het ‘te druk’ zouden hebben. Geen tijd om te helpen.

In Engeland kwam ik een vrouw tegen die met haar man een oude cottage bewoonde tegen de kliffen van Devon aan, kilometers van de bewoonde wereld. Ze hadden geen auto. Zij had zelfs geen rijbewijs.

“Hoe doe je dat?”, vroeg ik haar. “Hoe kom je aan je boodschappen? Hoe zie je je vrienden?”

Je moet hierbij bedenken dat het Engelse platteland een bijzonder fietsonvriendelijk wegennet heeft en de bussen in die streek rijden drie keer per dag langs en niet in het weekend. De dichtst bijzijnde bushalte voor deze vrouw was sowieso 7 kilometer verderop. “Hoe krijg je je kinderen op school?”

“Ik vraag of vrienden me halen en brengen.” Ik was stomverbaasd.

“Durf je dat? Durf je je vrienden om zo’n grote gunst te vragen? Dag in dag uit!”

“Ja hoor. Je moet gewoon bedenken dat ieder mens graag anderen een dienst verleent. Ik weet natuurlijk niet of iemand me wel of niet kan ophalen. Op iedere vraag die ik stel kan ik ‘ja’ of ‘nee’ als antwoord krijgen. Maar als ik voor een ander vast ‘nee’ antwoord, dan ontneem ik die persoon bij voorbaat al de kans om een dienst te verlenen. En dat wil ik niet op mijn geweten hebben.”

Manieren om boodschappen te verzamelen
Durf dus vrij te vragen. De meeste mensen geven graag. Zeker als ze weten dat ze daar een ander echt gelukkig mee kunnen maken. En sta ook open voor de mogelijkheid dat de ander ‘nee’ zegt. Trek je dat niet persoonlijk aan. Er kunnen veel redenen voor een ‘nee’ zijn en die weet je niet. Meestal heeft het niets met jou als persoon te maken, maar met de omstandigheden waar die persoon op dat moment in verkeert.

Iemand mondeling vragen werkt in mijn ervaring het beste. Als je dat moeilijk vindt, kun je je vraag ook op papier stellen. Hieronder zie je een voorbeeld van een brief die je zou kunnen schrijven. En mocht zelfs dat je te ver gaan, dan kun je nog altijd beginnen met wat je al aan lieve woorden hebt. Op kaarten en in brieven. Of wat je op een onbewaakt moment in je oren is toegefluisterd.

Zodra je je eerste boodschappen verzameld hebt, kun je ook je boek eens laten zien aan personen van wie je graag een bijdrage zou willen ontvangen. Aan de wijze waarop ze op je boek reageren, kun je waarschijnlijk al opmaken of ze open staan voor het idee. Vraag ze dat dan meteen! Anders gaan ze misschien nog denken dat ze niet genoeg de moeite waard zijn om in jouw boek te mogen schrijven.

»» Voorbeeld van een uitnodiging