Als ik zo bezig ben al deze Liefde voor mijn dierbaren een mooie plek te geven en te eren, en ook als ik bezig ben hun uitingen van Liefde voor mij in gouden sierletters zo fraai mogelijk te noteren, begin ik van binnen te gloeien. En voor het eerst van mijn leven ervaar ik hoe het voelt om ook heel diep van jezelf te houden. Je voelt je een ontzettend blij ei en het gekke is dat je ineens dingen durft te zeggen en te doen, die je vroeger niet eens overwogen zou hebben. Je straalt en je zingt en het is alsof de zon in je is opgegaan.

Sinds ik terugben uit Engeland heb ik veel verschillende beroepen uitgeprobeerd. Huiswerkbegeleiding, remedial teaching, lesgeven aan allochtonen, lesgeven aan de universiteit, ECG’s analyseren, trainingen verzorgen binnen het bedrijfsleven, vakkrachten opleiden bij het sociaal cultureel werk, redactiewerk voor twee verschillende tijdschriften. Het was het allemaal net niet.

Ondertussen valt het me op dat het hart in onze samenleving meer en meer aandacht krijgt. Tijdschriften die ik opensla, tv-programma’s waar ik tegenaan zap, boeken die uit de kast vallen - alles lijkt tegenwoordig over kwaliteiten van het hart te gaan. Ik meld me dus aan voor de opleiding tot Hart Focus trainer binnen het onderwijs. Hier doe ik een schat aan inspiratie op, maar weer begint het te knagen: wil ik nu echt mijn dagen slijten met jaar in jaar uit deze trainingen verzorgen?

Het afgelopen jaar heb ik me kunnen bezinnen op wat mijn hart doet kloppen en dat blijkt vooral schrijven te zijn. En mijn favoriete onderwerp? Alles waar je hart blij van wordt.

»» Mijn ideaal: een wereld vol blijde harten!