Zomer 1993. Zijwaartse rukwinden en striemende regen begroeten mij als ik in Totnes, Engeland, uit de trein stap. Wankelend onder het gewicht van mijn rugzak en de enorme weekendtas vol boeken vecht ik me naar de taxistandplaats. Ik ben op weg naar Schumacher College, waar ik een jaar als vrijwilliger ga wonen en werken. Dit is een klein centrum in Devon waar twee- tot vier weekse cursussen op universitair niveau worden aangeboden door docenten uit de hele wereld voor cursisten uit de hele wereld. Voor mijn vertrek vraag ik mijn dierbare vrienden wat voor me op te schrijven in een klein notitieboekje, waar ik dan op terug kan vallen in tijden van heimwee.

Op Schumacher College volg ik een cursus boekbinden en die winter ontwerp ik een boek wat ik zelf snijd, naai en bind. In de volgende zes maanden vul ik mijn boek met teksten, tekeningen en foto’s die allemaal tot doel hebben om mezelf te inspireren. Sommige teksten schrijf ik zelf, andere kopieer ik uit inspirerende boeken. Het hoofdthema is verbondenheid – de verbondenheid met mezelf, de verbondenheid met vroegere lovers, de verbondenheid met dierbare vrienden en de verbondenheid met groepen waar ik deel van heb uitgemaakt.

Ook de hartverwarmende teksten uit dat kleine notitieboekje, inmiddels aangevuld met woorden van personen die ik op Schumacher College ontmoet heb en die mij op een bepaalde manier geraakt hebben, vinden een plek in dit boek.

De titel van mijn boek: ‘The Book of Loving Thoughts’. In gouden letters gestanst op de rood linnen omslag. Dit boek is me nog altijd bijzonder dierbaar en mocht er ooit brand uitbreken in huis, dan moet het persé gered worden! Het is mijn ode aan de Liefde in de breedste betekenis van het woord. Liefde met een hoofdletter L.

»» Waar gaat mijn hart nou van zingen?