Zonovergoten bloemen bloeien
in het hart van je buik.
Ik leg mijn handen als een kruik
op het veld dat ik voel groeien.
Vlinders in mijn buik
en je ogen geven licht.
Mijn gevoelens zijn zo zacht
als de wang van je gezicht.
Zwangere vrouw, moeder van een kind,
het mooiste groeit in jou van binnen.
Doch het tastbare ben jij.
Jou wil ik beminnen.
Mijn blauwe boekje
is gevuld
met mezelf
door anderen.
Alles lief
en leuk
en kriebels
in mijn rug
van ’t houden
van jullie
en mezelf.
Een zon
is in mij opgegaan.
Geen woorden voor…
of toch?
Geweldig!
Blijf soepel. Leer slakken te observeren.
Leg onmogelijke tuinen aan.
Nodig een gevaarlijk iemand uit op
de thee. Maak kleine bordjes met ‘Ja!’
erop en plaats die overal in je huis.
Raak bevriend met vrijheid en onzekerheid.
Verheug je op je dromen.
Huil tijdens films. Schommel zo
hoog als je kunt op een schommel
onder de volle maan. Cultiveer stemmingen.
Weiger om je ‘verantwoordelijk’
te gedragen. [...]